© Aydın Şafak

Ey oy isteyenler…

Sizleri seviyoruz diyorsunuz sahte gülüşlerinizle. Yalan… Sevmeyi bilmiyorsunuz, çünkü adam değilsiniz. Sevmeyi bilmiyorsunuz, çünkü insanlıktan pay alamamışsınız. Bırakın artık, sevmeyin bizleri. Sizi de, sevginizi de, sahte gülüşlerinizi de istemiyoruz.

<p><strong>Ben Ahmet&hellip;</strong></p> <p><strong>Sağa bakıyorum aday adayı, sola bakıyorum aday adayı.</strong></p> <p><strong>Parayı bastıran aday olmuş.</strong></p> <p>Ben sizin yalanlarınıza, &ccedil;ıkarcı ahlakınıza, sizin uydurduğunuz hi&ccedil;bir şeye yokum.</p> <p>Şimdi oy zamanı. Bir zamanlar hor g&ouml;r&uuml;p, y&uuml;z &ccedil;evirdiğiniz bizler; şimdi kıymetli, şimdi kapısı &ccedil;alınır olduk.</p> <p>*</p> <p>Sizleri seviyoruz diyorsunuz sahte g&uuml;l&uuml;şlerinizle. Yalan&hellip; Sevmeyi bilmiyorsunuz, &ccedil;&uuml;nk&uuml; adam değilsiniz. Sevmeyi bilmiyorsunuz, &ccedil;&uuml;nk&uuml; insanlıktan pay alamamışsınız. Bırakın artık, sevmeyin bizleri. Sizi de, sevginizi de, sahte g&uuml;l&uuml;şlerinizi de istemiyoruz. Biraz &ouml;tede oynayın.</p> <p>Bırakın bizler sevgisizlikten &ouml;lelim&hellip;</p> <p>*</p> <p>Hi&ccedil; tırnakları olmadı annemin. Sizin pisliklerinizi temizlemekten par&ccedil;alandı elleri. Tent&uuml;rdiyotlu parmaklarını hep kınalı sanırdım&hellip;</p> <p>Başında renkli baharları andıran, &ccedil;i&ccedil;ekli baş&ouml;rt&uuml;s&uuml; vardı..</p> <p>Hayal meyal hatırladığım; &uuml;zerinde kırk yamayla yamanmış, kol ağızları ve yakası iplik iplik olmuş bir de siyah hırkası.</p> <p>Ayaklarına olduk&ccedil;a b&uuml;y&uuml;k gelen, babamdan kalmış; siyah naylon &ccedil;izmeden kesilip yapılmış olan ayakkabı.</p> <p>Her zaman da buğulu g&ouml;zleri&hellip;</p> <p>*</p> <p>Tırnak diplerine kadar &ccedil;ocukları doludur bazı annelerin.</p> <p>&Uuml;ş&uuml;d&uuml;ğ&uuml;n ayaz gecelerde yorganın olur bazı anneler.</p> <p>&Ccedil;atısı bile olmayan, yağmur sularıyla dans ettiğiniz, sıvaları d&ouml;k&uuml;k, derme &ccedil;atma evinizde, sizi nefesiyle ısıtıp; koklayarak &ouml;pen anneler.</p> <p>&Ccedil;ocukların en b&uuml;y&uuml;k serveti; begonya bah&ccedil;esi anneler&hellip;</p> <p>*</p> <p>Annem savaşları hi&ccedil; sevmedi. &Ouml;len kuşlara, yaralanan ağa&ccedil;lara, solan &ccedil;i&ccedil;eklere hep dua etti geceleri.</p> <p>Hep sardunya, iğde, manolya kokularından bahsederdi bize. Hele dilinden d&uuml;ş&uuml;rmediği papatyalar&hellip;</p> <p>Televizyonu a&ccedil;tığımızda; ağızları dolu dolu k&uuml;f&uuml;rbaz politikacılara, toprağa sevgi ile dokunmayı g&ouml;stermek istedi hep.</p> <p>*</p> <p>&nbsp;</p> <p>Şimdi yok&hellip;</p> <p>Annem &ouml;ld&uuml;, benim karnım doydu&hellip;</p> <p>G&uuml;nlerdir a&ccedil;lıktan kokan nefesim bug&uuml;n misler gibi. Daha d&uuml;ne kadar, kapımızın &ouml;n&uuml;nden bile ge&ccedil;meyen komşular; elleri kolları dolu geliyorlar. Bize tiksinerek bakan, g&ouml;rmezden gelen kravatlı beyler, k&uuml;rk mantolu boyalı kokanalar, şimdi akın akın geliyorlar.</p> <p>Malum oy kaygısı sanırım&hellip;</p> <p>*</p> <p>Oysa daha d&uuml;ne kadar kulaklarınız tıkalıydı bizim masum &ccedil;ığlıklarımıza.</p> <p>Sanki g&ouml;zlerinize k&ouml;r kilit vurulmuş, g&ouml;rm&uuml;yordunuz bizi.</p> <p>Olmayan insanlığınızı &ouml;ld&uuml;r&uuml;p, kendi ellerinizle g&ouml;mm&uuml;şt&uuml;n&uuml;z.</p> <p>Papatya kokusu sardı d&ouml;rt bir yanı.</p> <p>Annem &ouml;ld&uuml;.</p> <p>Her sabah doğan g&uuml;neş soldu. &Ccedil;amura bulandı her yanı, karardı, kayboldu.</p> <p>B&uuml;t&uuml;n yaralarımızı kendimiz sardık, kendi yaramıza kendimiz tent&uuml;rdiyot olduk biz.</p> <p>*</p> <p>Şimdi soruyorum sizlere&hellip;</p> <p>Siz son model elmalı telefonlarınızla, yediğiniz i&ccedil;tiğiniz yemek salonlarından boy boy resim atarken; bizler a&ccedil; yattığımızda neredeydiniz?</p> <p>&Ccedil;ocukları i&ccedil;in; temizlik&ccedil;i, g&uuml;ndelik&ccedil;i, tezg&acirc;htar, sekreter olan annem, tacize uğradığında neredeydiniz?</p> <p>Hemcinslerinin bile hor g&ouml;r&uuml;p kınadığı, burun kıvırdığı, y&uuml;reği hep yaralı, hep bir yanı eksik, kendi yarasına kendi kabuk olduğu zamanlar neredeydiniz?</p> <p>Gece olup b&uuml;t&uuml;n kapılar kapanınca y&uuml;z&uuml;m&uuml;ze, parmaksız parmaklıklar arkasında, kelep&ccedil;esiz ellerimizi, dua etmek i&ccedil;in bile a&ccedil;amadığımız da neredeydiniz?</p> <p>Kimsesizliğimizi d&uuml;ş&uuml;nd&uuml;k&ccedil;e, aklımız g&ouml;nl&uuml;m&uuml;z&uuml;n hapishanesinde hapsolduğunda neredeydiniz?</p> <p>Delice koşan ayaklarımız hi&ccedil;bir yere varamadığında, dilimizin takati kalmadığında, dudaklarımız m&uuml;h&uuml;rlendiğinde neredeydiniz?</p> <p>*</p> <p>Annem &ouml;ld&uuml;.</p> <p>&Ouml;l&uuml; ekmeği ile karnım doydu, ben b&uuml;y&uuml;d&uuml;m&hellip;</p> <p>Şimdi ben de sizler gibi, sizin deyiminizle b&uuml;y&uuml;k adam oldum.</p> <p>Aramızdaki fark, benim dostlarım; hayvanlar, kimsesiz sokak &ccedil;ocukları, yuvasız kuşlar, &ccedil;i&ccedil;ekler, ağa&ccedil;lar, karıncalar&hellip;</p> <p>Kapı &ouml;nlerinde, pencere kenarlarında, hasta yatağında yatan teyzeler, amcalar&hellip;</p> <p>*</p> <p>&Uuml;zg&uuml;n&uuml;m, sizlere uyamıyorum ben.</p> <p>Uyumsuzum azizim uyumsuz.</p> <p>İnsanlığımı sizler gibi kaybetmedim.</p> <p>Kendimi fildişi kulelere hapsetmedim.</p> <p>Sizin g&ouml;zlerinizi kapatıp, g&ouml;rmezden geldiklerinizi, ben y&uuml;reğimin en derinliklerinde hissediyorum.</p> <p>Ben insanlığımı değil, sadece annemi kaybettim&hellip;</p> <p>Sadece işim d&uuml;şt&uuml;ğ&uuml;nde, bir oy i&ccedil;in &ccedil;almıyorum kapılarını. Ne zaman g&ouml;rsem; b&uuml;y&uuml;klerimin ellerini &ouml;p&uuml;p hayır duasını alırım. Kimsesiz bir &ccedil;ocuk g&ouml;rsem, narince okşarım sa&ccedil;ını. Belki r&uuml;zg&acirc;rla fesleğen kokusu yayılır ya da papatya&hellip;</p> <p>*</p> <p>Sizler&hellip;</p> <p>Kimsesiz &ccedil;ocuklar yararına yemekler d&uuml;zenler, yemekleri sizler yersiniz. Hayallerini, bedenlerini parampar&ccedil;a edersiniz&hellip;</p> <p>Doğayı severim der, yok edersiniz. Her tarafı &ccedil;&ouml;pl&uuml;ğe &ccedil;evirir; ormanları yakar, ağa&ccedil;ları kesersiniz&hellip;</p> <p>Anneler g&uuml;n&uuml; der, şaşalı yemekler, eğlenceler d&uuml;zenlersiniz.</p> <p>Nedense eğlenenler hep sizlersiniz&hellip;</p> <p>*</p> <p>Yılın annesi mi istiyorsunuz?</p> <p>&Ccedil;ocukları uğruna kendi hayatından vazge&ccedil;en, tebess&uuml;mleri k&ouml;r kurşunlara dizilen, tacize uğradığı i&ccedil;in lin&ccedil; edilen anneler var&hellip;</p> <p>Başı dik, g&ouml;zleri kara, her zaman dik duran anneler. Zoru seven, erkeklerden daha cesur, daha yiğit, daha sadık anneler. &Ccedil;ocuklarına hem ana hem baba olan anneler. Ben o annelerin ayakları altındaki cenneti g&ouml;rd&uuml;m&hellip;</p> <p>Bu anneler yılın değil, y&uuml;zyılın annesi&hellip;</p> <p>*</p> <p>Se&ccedil;imden se&ccedil;ime kapımızı &ccedil;alan, sadece cenazelerimiz olduğunda; tıka basa bizi doyuranlar. Zamanında bizi g&ouml;rmeyip, anasız koyanlar&hellip;</p> <p>Sahte g&uuml;l&uuml;ş&uuml;n&uuml;z&uuml;, &uuml;&ccedil; kuruşa sattığınız; olmayan insanlığınızı da alın.</p> <p>Alın, alın gidin &ouml;teye.</p> <p>Bizden size oy yok&hellip;</p> <p>*</p> <p>Ben Ahmet&hellip;</p> <p>Bana annemi veremezsiniz. Ama nice &ccedil;ocuklar, nice canlar var g&ouml;remediğiniz.</p> <p>Daha nice anneler var, evlatları uğruna yitip giden&hellip;</p> <p>Siz o annelerin, ellerinden değil; ayaklarından &ouml;p&uuml;n.</p> <p>Bari onların sayesinde cenneti g&ouml;r&uuml;n&hellip;</p> <p>*</p> <p><span style="font-size: large; color: #ff0000;"><strong>T&Uuml;M ANNELERİMİZİN ANNELER G&Uuml;N&Uuml;N&Uuml; KUTLARIM&hellip;</strong></span></p>

İlginizi Çekebilir

TÜM HABERLER